ELMALI KEK
IMG_0010 (2)

Komşuya verilmek için yapılmış bir kek tarifiyle karşınızdayım.
Komşumuz elinde kabak tatlısı ile bir gün misafirimiz olunca, beni de tabağı geri verirken içine ne koysam derdi sardı.
Üşengeçliğim nedeniyle tabak içine eti puf hatta eti hoşbeş bile koymayı düşündüm.
Sonunda bu basit keki buldum ve hemen yaptım.

 

Tarif joyofbaking sitesinden alınmıştır.
Malzemeler
75 gram ceviz (fındık kullandım)iri dövülmüş
450 gr elma (2 büyük elma kullandım)
195 gr un
150 gr toz şeker
1 1/2 tsp kabartma tozu
1 tsp tarçın
85 gr tereyağı
2 yumurta
2 tbsp süt
1/2 tsp vanilya
50 gr üzüm (ben kullanmadım)
Herhangi bir reçel

IMG_0005 (2)

Yapılışı
*Fırını 180 derecede ısıtın.
*Elmaları kabuklarını soyup küp küp doğrayın ve limon suyu sıkarak bekletin.
*Tereyağını eritin.
*Un, şeker, kabartma tozu, tarçın ve bir çimdik tuzu karıştırın.
*Erimiş tereyağını, yumurtaları, vanilya ve sütü ekleyip mikserle çırpın.
*Elmaları, cevizi ve istiyorsanız üzümü de ekleyip spatula ile karıştırın.
*20cm’lik kek kalıbına karışımı dökün.
*35-40 dakika üzeri kızarıncaya kadar pişirin.
*Fırından çıkınca üzerine bir fırça ile reçel sürün. Parlaklık veriyor.
*Kuru değil ıslak bir hafif ıslak bir kek oluyor.

Gram ya da cup ile vermiş olduğum tarifleri deneyemiyor olabilirsiniz. Ama her zaman söylüyorum pastacılık işlerinde tartı çok önemli, bardak ya da kaşık ile verilen tarifleri tutturmak çok zor.
Mutfakta vakit geçirmeyi seven herkes mutfağına bir tartı alsın derim ben, cup ölçü malzemeleri ise esse ve ikea’da var. Bana da Amerika’da yaşayan yakın bir arkadaşımdan hediye gelmişti ve onlarsız bir mutfak düşünemiyorum 🙂

 

 

Written by Simge Çalışkan

Küçükken hep mutfağa girerdim, çok güzel yemekler yapardım..." diye cümleye başlamak isterdim ama benim hikayem maalesef böyle başlamıyor... Evlenince aç kalmamak için yemek yapmaya başladım, soğan ve sarımsaktan nefret eden bir insandım... Bu yüzden soğansız yemek yapma girişimlerim de oldu ama tatsızlıkla sonuçlandı. Böyle bir insanın aşçı olmaya kalkışması pek de tutkulu görünmüyor farkındayım. Ama evde her gün yemek yapınca aslında yemek yemesini ve yapmasını çok sevdiğimi sadece farklı tatlar aradığımı farkettim. Yeni kitaplarla değişik yemekler denedim, yedim, içtim... Daha sonra gazetede gördüğüm bir ilanla Mutfak Sanatları Akademisi'ne yazıldım. Gerçek mutfakta çalışmak nedir hiç bilmezken mutfağın enerjisine, hızına ve hatta o adamı öldüren stresine bile aşık oldum ve artık diplomalı bir aşçıyım..

Leave a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir